1545133448840-2011354367.jpg Het huis is in stille rust. Boven zijn er twee druk bezig met school, het examen jaar vraagt veel als tekenen en handvaardigheid examenvakken zijn. Beneden is alles in rust en ik rust mee, althans ik doe mijn best. Eigenlijk zou ik gewoon onderuit in bed moeten, maar de kinderen maken zich al snel te druk, dus we hangen op de bank. Het is zo’n dag waarvan je zegt het is niet mijn dag vandaag…de benen vertikken het en het lichaam is moe op een manier welke niet uit te leggen is. Gelukkig ziet de geest nog wel de lol van dingen en is het ook druk bezig met kleine dingetjes want terwijl manlief weer eens besloten heeft een nieuwe HBO opleiding te gaan volgen welke beter aansluit bij zijn werk gaat de middelste dochter morgen weer naar Mexico waar ze bij vrienden die ze van de zomer in Mexico City heeft leren kennen in een studentenhuis duikt en daar de nieuwe omgeving gaat bekijken, maar ook in haar schoolboeken duikt. Even een paar weken weg, hoofd leeg en nieuwe invloeden. Wat de week verder gaat brengen wachten we af. Ik hoop dat het “monster”wat me enorm aan mijn kunnen laat twijfelen eindelijk echt een naam krijgt en niet zoiets blijft als het lijkt Neuropathie maar zou ook MS of iets anders kunnen zijn. De neuroloog die het EMG onderzoek deed twijfelde aan neuropathie en gaf aan dat sensibiliteit een groter probleem was, maar ja het is zo moeilijk vast te stellen. We wachten af er zijn goede dagen, maar op dagen als deze zou je er moedeloos van kunnen worden. Ik lig dus lekker op de bank, doe niets en knuffel de katten of laat me knuffelen. Verdiep me in een scootmobiel die achter in de auto past en…ga misschien toch nog even proberen te slapen wie weet is het dan toch even gezellig samen boodschappen doen met dochterlief.

Advertenties