Het zijn de onverwachte dingen steeds weer die ondanks dat het geen wat ik deed niet meer de standaard is, het nog wel heel leuk maken.
het bloemetje bv wat aangedragen werd op een moment wat voor de ander misschien confronterend was en dit gedicht wat als reactie binnenkwam van iemand anders op een andere site

Zuidenwinds Drijfzand
Vruchteloos vechtend tegen de elementen
Volg ik de stem van de Sirene
(waar ik zo tegen gewaarschuwd heb)
De zwoele stem van de zuidenwind
Zuidwesterstorm in fluisterstand
Laat ik me lam van liefde meesleuren
Dat heerlijk zachte drijfzand in
Dat sabbelt aan mijn voeten
Zich aan mijn benen omhoog zuigt
Tot het mijn buik breeduit kussen kan
En fataal te laat krijg ik toegefluisterd
Dat ik alleen nog kan hopen op hulp
Op de belofte van het betere leven
Als ik geheel in zand verzwolgen ben

(Robert)

Advertenties