“Soms denk ik wel eens dat jouw lief mijn vriendelijke lezer is, ik hoor namelijk wel eens dingen en tussen de regels door lezend hier en daar…het zou me niet verbazen”

Oude mails gaan vadaag even langs ogen
Naar binnengesloten blikken en warme gevoelens wisselen elkaar af

Woorden vooral veel woorden en soms weinig ontzenuwende om duidelijk te maken dat dingen niet altijd zijn zoals ze lijken terwijl de roze wolken niet van de lucht zijn

Waarom ineens die nostalgische hang naar?
Waarschijnlijk omdat ineens vanuit het niets daar die twee van zich laten horen. Beiden stammend uit een tijd nog voor de vos ooit een stap in haar burcht deed ver voor roze wolken en oneerbare voorstellen, hoewel een muurschildering in een babykamer en alles wat daaraan vooraf ging misschien wel echt oneerbaar was.

Hoe dan ook twee telefoontjes in een week op een nummer wat eigenlijk niet meer in gebruik is .
Ze herkent ze meteen ookal hebben ze geen naam in of eigen windmolens die malen door het hoofd al is het maar via de muziek als ringtoon. Stemgeluid vastgebeiteld in een geheugen wat wat nieuw is zo gauw kwijtraakt maar oud roestig laat kleuren doen verlangen naar zwarte vleugels en oude mailwisselingen.
Gelukkig zijn ze er nog ookal vragen ze geen post it op de koelkast.

Advertenties