Terwijl de koffie naast me dampt besluit ik er komt nog één gevoel en dan sluiten we de reeks af. Het was nooit de bedoeling om er een weekreeks van te maken maar blijkbaar was het noodzakelijk een soort keuze van het lot toen ik maandag in een heel andere flow aan het gevoel begon, de dinsdag die eerst rustig volgde met ineens dat andere dinsdag gevoel er na.  Zoveel emotie in een week moest blijkbaar een titel krijgen met gevoel er in. De losgemaakte gevoelens op elk niveau zullen nog wel even door kabbelen stromen en uiteindelijk hun eigen verhaal vinden. Het leven kabbelt altijd voort. Vanmorgen buiten met de hond liep ik met mijn tweede stap door het web van de spin. Vanuit mijn ooghoek zag ik hem wegslingeren op een tak via zijn draad, de rest van het web zat als stoffige plakkerige draden in mijn haar en over mijn vest. “Sorry van je kunstwerk spin, maar het hing onzichtbaar midden in het pad.” Dacht ik nog. De hond schuifelde rustig door snuffend in het gras en zijn vaste plekjes, de katten er achter aan. Het lijkt een droge nacht te zijn geweest. Het gras is hooguit nat van de dauw of de regenbuien van gisteren maar de straten zijn droog  het straatbeeld verandert met de huurwoningen die een nieuw jasje krijgen van vertrouwde roodbruime steentjes naar een wit aangezicht wat ervoor zorgen gaat dat ons rijtje van vijf woningen dalijk ineens erg op gaat vallen door het afwijkende uiterlijk. Het doet me denken aan het witte dorp vroeger op de grens van Rotterdam en Schiedam. Ik weet nog niet wat ik er van moet vinden maar ben al blij dat mijn hoofd het toelaat vandaag weer na te denken over dit soort onbenullige dingen. Het gevoel van zaterdag is ruim…we gaan opruimen vandaag letterlijk en figuurlijk alle oude spinnenwebben weg en de bezem er door. We creëeren een ruimte die als vluchtoort gebruikt kan worden mocht ons meiske een veilige haven zoeken en niet alleen willen zijn.  Verder dit weekend vieren we Samhain en beginnen we met november aan een nieuwe periode of volgens de kelten het nieuwe jaar, waar in de winter alles slaapt dood lijkt om uiteindelijk weer uit te groeien en op te bloeien vanuit een diepe rust. Vandaag haal ik toch maar de herfst in huis.Samhain-1

Advertenties