20171024_065329Het is nog donker als ik naar buiten stap.
Hond aan de ene kant, extra steun aan de andere. We lopen niet het rondje van vroeger maar het beestje is duidelijk blij dat we weer samen lopen…kleine stukjes stap voor stap. In het licht van de lantaarn komt het web van de spin glinsterend op me af. Kleine regendruppels op de draden weerspiegelen ieder hun eigen wereld en in iedere druppel wemelt een eigen leven. Hoe klein groots kan zijn. Gedachtenspinsels van een vroege dinsdagmorgen waar de vochtige geur van de herfst langzaam binnen dringt met op de achtergrond het gekletter van de opbouw van de marktkramen. Ik denk even terug aan het gevoel van maandag, de vos en de keren dat hij tijdens een markt dag even langs kwam. Ongetwijfeld was dat een dag dat de burcht even te verlaten was gecombineerd met alle drukte er om heen. Mijn eigenste lief zei vannacht nog “ik mis die tijd, de blos op je wangen als ik thuis kwam…ik gun het je ook zo. Hoe is dat met degene die geopereerd was, toen je dat vertelde bespeurde ik een bijna hetzelfde gevoel”. Ik zweeg nog even en nu stapje voor stapje lopend in de vroege morgen, zachte regen op de huid geur van herfst die op en in het lichaam neerdaald, kijk ik naar het glinsterende spinnenweb en voel dat hier nog vele gedachtenspinsels over zullen gaan. Het gevoel van dinsdag meandert door het hoofd en de dag is pas een paar uur oud.

Advertenties