Het is hier wat stil de laatste tijd, alsof alles geschreven is.
Natuurlijk is dat nooit het geval, maar goed ook want als een ieder zou stoppen, dan zou mijn dagbesteding niet meer uit veel lezen bestaan.
Ook al verstoft mijn spin in zijn weg, gedachtenspinsels zijn er genoeg, maar ze zijn voor mijzelf en wie weet een klein publiek ooit, later. Schrijven staat niet meer zo op de to do lijst, genieten van de kleine simpele dingen van het leven wel. De afgelopen maanden hebben dat steeds meer duidelijk gemaakt, voor mezelf en anderen in huiselijke kring en met zijn allen doen we op de momenten dat we samen zijn dus ook flink ons best om dat waar te maken, soms ten koste van onszelf, zoals dochterlief die na een dag en avond feesten in Heerlen bij haar vriend twee dagen nodig heeft om bij te komen, een heel herkenbaar gevoel maar als het het waard is, dan zeggen we geen nee.
je kan je altijd verbijten op dingen die tegenzitten en ik betrapte me er de laatste tijd op dat ik dat ook ging doen. elke tegenslag qua gezondheid, financieel of wat dan ook wilde nog wel eens een reactie hier op het blog van me los maken, het schiet alleen zo weinig op, dus nu genieten we eigenlijk alleen nog maar. De dagen met elkaar zijn een feestje en de gedwongen zonder maken die met elkaar alleen maar leuker. geen zielige verhalen op FB of andere sociale media, we worden er al mee overspoeld en er is genoeg echte ellende. Verjaardagen vieren we allemaal zoals we willen. Jongste dochter bij haar vriend in Heerlen die toevallig dezelfde dag jarig is…ik ook niet hier op de dag zelf, het leven kan tenslotte iedere dag gevierd worden, iets wat een ieder ook zou moeten doen. Misschien iets wat ik me minder realiseerde toen we vorig jaar augustus een paar dagen zuid Frankrijk vastlegden iets wat we nu ongetwijfeld niet gedaan zouden hebben, maar soms is het ook fijn als dingen al geregeld zijn die je nu niet zou kunnen of willen regelen. Het weekend ervoor met de kinderen een fijn weekend en zondag samen en tijdens het verjaren op eigen tempo genieten van het Estrell , een beetje as verstrooien van mams op de plek waar we samen haar laatste lopende vakantie doorbrachten, niet weten dat een jaar later alles anders zou zijn. Gelukkig weet niemand wat de volgende dag hem of haar brengt. Leven op deze manier betekend ook soms dat je dingen moet laten die je ook dierbaar zijn, zoals Ongehoorde dingen, maar nu gaat even het gezin voor en als dingen meezitten komt daar uiteindelijk wel weer tijd voor. Het is mooi te zien dat alles toch wel doordraait, soms anders als verwacht, soms vertrouwd en soms met onverwachte wendingen. Ik neem hier in blogland dan ook geen afscheid, misschien kom ik onverwachts heel actief terug. Voor nu hou ik me rustig lees veel, schrijf weinig en lijk soms afwezig zonder dat te zijn. Verder lijkt mijn wereld voor sommigen als vanouds door te draaien, een schone schijn zo nu en dan, maar… ondanks alles is de werkelijkheid beter en mooier ;o)

Ik zie je glimlachen spin, kus van mij

Advertenties