Tijd is de sleutel tot
en ondertussen lijken
ze te verpozen
woorden, stilzwijgend
net als mijn vragen
die ik zou durven stellen
als ik niet wist
wat jij nu weet
zonder te weten
dat vergeten van
het weten geen optie is.
Dus schrijf ik getallen
tussen regels door
en doe net alsof
niets gebeurd is en
leef door, zo nu en dan
een blik werpend in dat
smoelenboek op
de enige nog
toegankelijke plek.
Laat zien dat ik
je niet vergeet
mezelf kennende plink
ik hoogstwaarschijnlijk
een traantje weg
2-12 jouw geboortedag
lijkt een extra verlies.
De ware Jacob zou
88 zijn geworden.
Ja’k observeer stil
trainspotting lijkt
een nieuwe hobby
in tijden van bezinning,
we zien wel waar het spoor
ons brengt.

Advertenties