” Mag ik even roepen dat ik me enorm kut voel spin”

De spin kijkt haar van over zijn bril aan

” Ja dat mag meis….gooi het er maar uit”

Terwijl het huilen nader staat als het lachel loopt ze door het huis inwendig tierend, want verder als dat kut komt ze verbaal niet.

” dit doet drie dagen Slangenburg de das om meis”

“Ach het werd me gisteren al gezegd spin…het helpt niets, maar toch zou zo weer terug gaan…willen zelfs… ben in staat om haar op te bellen en te zeggen zie je niet hoeveel die man van je houd, snap je niet dat het geen wat er gebeurd is daar niets mee te maken heeft…”

Langzaam zakt de spin af en kinkt haar van over zijn bril diep in de ogen.

” ga niet bellen meis…schiet niets op, lucht uiteindelijk ook niet op, wees hooguit boos dat er onderling niets meer besproken wordt en bedenk ookal kun je thuis alles bepraten, zeg jezelf in een cafe achter een wijntje meer als dat je thuis loslaat…dat weet men thuis, dat mag…niemand vraagt, maar praten is niet altijd makkelijk, zelfs schrijven doe je verholen…deels uit bescherming deels omdat je je moeilijk uit. Van mij mag je los vanmiddag als iedereen de deur uit is, gooi die radio hard, tier alles bij elkaar en jank die tranen uit je kop en als dan de trouwe terugbelt, die vanmorgen tussen de regels van jullie gesprek echt wel voelde waar de schoen wringt misschien dat je er dan even over praten kan….ik ga weer weven, je bent nog niet klaar met dit web denk ik.”

Advertenties