“We love because it’s the only true adventure.” – Nikki Giovanni

.

“Hou je van hem?”

Vier woorden die met een doordringende vraag gesteld worden.

“Wij hebben niets met elkaar”

“ Dat vraag ik niet, ik vraag of je van hem houd”

Muziek dendert door Verhip zet de spiegel voor in de vorm van de oudere broer die zich afvraagt hoe het toch kan zijn dat iemand die hij amper kent, alleen tegen komt op verjaardagen zo goed op de hoogte is.

“ je kunt op vele manieren van iemand houden, we zijn gewoon hele goede vrienden van elkaar”

“ Ja maar wat maakt jou dan tot wat je voor hem bent?”

Terwijl dit tegen haar gezegd wordt haalt ze haar schouders op, wat is ze eigenlijk voor hem?

In de twaalf jaar dat ze elkaar kennen beschouwd ze hem als een goede vriend.

12 jaar die begonnen in irritatie die triggerde, eindeloze gesprekken aan de telefoon,man met boeiende stem die een wereld opentrok die al lang ontdekt wilde worden. Polleke 81 die het naieve meisje onzichtbaar bij de hand nam en meetrok in zijn wereld die haaks stond op die van haar.

De uiteindelijke eerste ontmoeting had teleurstellend kunnen zijn, maar al vanaf een afstand in de verte overviel haar de ongekende sensatie van het willen hebben, voelen, terwijl alleen blikken elkaar nog maar konden kruisen.

Het moment van hebben kwam , klein voorproefje die dag, gevolgd door avondje den Haag, Amsterdam en uiteindelijk verlaten plekje in de duinen, opgelicht door “Afrikaans “ onweer wat zorgde voor ongekende kleurenpracht aan de hemel terwijl gevoel overspoelde.

“Wat is dat dan tussen jullie, blijkbaar heeft hij je hoog staan”

Is dat zo? Heeft de man van vele relaties, vele vriendinnen die allemaal besproken zijn haar hoog staan?

Hechte hij waarde aan de kritiek die soms gegeven werd of de waarschuwingen?

Het lust moment werd hoe heerlijk ook al gauw vervangen door vriendschap met hier en daar soms de prikkel, maar meer ook niet. Toch is hij een van de weinigen die haar echt kent en omgekeerd blijkt ze voor zijn familie blijkbaar verbazend goed op de hoogte te zijn van zijn leven, Niet alleen de verhoudingen, de scheiding en alle namen die daarna de revue passeerden, maar ook de overlijdens datum van zijn moeder, het verdriet en gemis enigszins stoer weggewimpeld tijdens een gesprek in de auto, de onderlinge familierelaties die door zijn levensstijl niet altijd makkelijk waren.

“ Hou je van hem?”

“ Ja “ zegt ze uiteindelijk volmondig terug ,gewoon als een hele goede dierbare vriend”

“ Wat ben jij dan voor hem, zeg me dat eens, hoe komt het dat die band die er duidelijk is er is?”

Tja wat moet ze daar nu op antwoorden, het laatste wat hij hierover zei was:

” Jii staat voor mij mysterieus, erotisch gedistingeerd pervers “

Hoe leg je dat uit als pure vriendschap?

Heeft hij haar hoog staan of is het voetstuk waar hij voor haar opstond langzaam afgebrokkeld naar gelijke hoogte?

“ weet je wat, vraag het hem zelf, als er een is die daar het antwoord op heeft, dan moet hij dat toch zijn “

Glimlachend schud hij z’n hoofd terwijl hij haar doordringend aankijkt.

“ ik kom er nog wel achter…jou zie ik nog wel een keer”

En heft zijn glas.

Advertenties